Guna Guna. Guna Guna word ook wel geschreven als Goena Goena. Het staat bij Indische families bekend als Zwarte Magie, Black Magic of de Stille Kracht. Het is de toverkunst uit Indonesië en de Molukken en is iets waar je niet mee moet spotten. Indische mensen geloven dan ook dat het iets is waar je beter niet mee te maken kunt hebben of over kunt praten. Als Indische mensen zeggen dat iemand “gemaakt is” bedoelden ze dat die persoon onder invloed van Guna Guna is en zo’n bezwering is heel moeilijk op te heffen. Eenmaal bezeten wordt het slachtoffer getroffen door rampen en tegenspoed of geteisterd door demonen. De Indische en Molukse mensen weten dat alleen heel veel bidden de enige oplossing is tegen Guna Guna. De kunst van de Guna Guna rituelen worden in Indische families van generatie op generatie doorgegeven en de geheimen blijven dus in de familie. De kunst van Guna Guna is dus in bezit bij bepaalde families en dat maakt deze families berucht in de Indische en Molukse samenleving. De bezweringen van de Guna Guna zijn vaak heel sterk. Eenmaal getroffen door de bezwering is het slachtoffer overgeleverd aan de sterke negatieve krachten. De verschijnselen zijn heel divers maar men wordt meestal zonder enige reden ernstig ziek en/of sterft zonder dat artsen een oorzaak kunnen vinden. Ook kan iemand zich vreemd gaan gedragen of men pleegt zelfmoord. De reden om Guna Guna te gebruiken is meestal haat, jaloezie, ruzies, wraak, afwijzingen in de liefde. Niet alleen mensen kunnen drager worden van de negatieve krachten van Guna Guna, ook voorwerpen kunnen bewerkt worden zodat ze de bezitter veel ellende brengen. Bekende voorbeelden hiervan zijn wajang poppen, de kris (een soort dolk), kleden en kleine afgodsbeeldjes afkomstig uit Indonesië. Niet al deze voorwerpen bevatten kwade krachten, maar als buitenstaander is dat niet te zien. Naast de zwarte kant van Guna Guna kent men ook witte Guna Guna waarbij men positieve dingen doet met deze magie. Het beoefenen van de zwarte kunst is niet zonder gevaar, de beoefenaars kunnen ook zelf getroffen worden door hun daden. Experimenteren met Guna Guna is dan ook niet zonder gevaren.
Mystiek/ Indonesie
| De Stille Kracht |

Vele culturen, waaronder de natuurvolkeren, maken “gebruik” van hun voorgevoelens en daarom is het vrij merkwaardig dat een eilandenrijk als Indonesië een hele filosofie erom heen heeft geweven.
Daar is niets griezeligs aan en heeft slechts te maken met de vooral Javaanse mystiek, die algemeen bekend staat als KEBATINAN, afkomstig van het Arabische batin, wat “innerlijk/inwendig” betekent!
Maar liever gebruiken de meeste Javanen de term jiwa = ziel/verstand of roh = geest.
Dit naar aanleiding van verschillende groepen die weigeren om zichzelf kebatinan te noemen, daar deze veelal verward werd met allerlei occulte praktijken die krachten betrokken met mystiek uit het KEJAWEN, ofwel de oorspronkelijke Javaanse mystiek..
Het kebatinan is meer een levensstijl die niet persé in nodige mystieke ervaringen behoeft te worden uitgedrukt of beleefd. Het zijn “innerlijke gevoelens” die men kan ontwikkelen om een supergevoeligheid met alles en iedereen te verkrijgen. De leer hiervan heet Tenaga Dalam, Stille Kracht!
Daarvoor wordt een soort “strijd” aangegaan met het Zelf en betrokken met de zg. kosmische krachten. Alle kanalen van het Zelf zullen geopend worden en het spreekt voor zich, dat symboliek hier vooraan staat!

Via de beroemde Wayangpoppen spelen worden in net zo beroemde vertellingen de mysterieën van het bestaan doorgegeven, vermengd en verweven met de dagelijkse zaken.
Het pad naar geluk en voorspoed zou enkel bereikt kunnen worden, als elke mogelijkheid voor lichaam, geest en ziel benut wordt, zegt men.
Het begrip van kebatinan houdt in dat de Mens “uiterlijke kwaliteiten bezit en innerlijke mogelijkheden”.
Deze twee aspecten staan onlosmakelijk met elkaar in verbinding. Het aardse leven kan slechts in harmonie beleefd en geleefd worden, als deze twee aspecten inderdaad met elkaar in verbinding gebracht kunnen worden…
…en tevens onderscheiden kunnen worden!!!
Dit dus volgens de Javaan, die harmonie, evenwicht en gerechtigheid op een hoogste plaats heeft geplaatst. Het hele gedragsvermogen is afhankelijk van deze “stille gedachte” (want praten erover doet men niet!) en “etikette” ordent het algemeen gedragsvermogen, de “traditie” ordent het gemeenschappelijk gedragsvermogen, de ritueelgerichte religieuze en animistische praktijken ordenen de bepaalde betrekkingen tussen het bovennatuurlijke en de menselijke gemeenschap…
Terwijl de gedragsregels moreel ondersteunen en de nadruk leggen op acceptatie, aanvaarding, geduld, bedachtzaamheid, voorzichtigheid en alertheid. Deshalve is “nederigheid” en “bescheidenheid” zo eigen aan de Javaanse Oosterling, die alles doet om lust-, begeerte- en emotie-gevoelens van de Mens in bedwang te kunnen houden!!!