Bali ,Tempels en Schrijnen
Bali heeft vele bijnamen, zoals het eiland der Goden, en het eiland der tienduizend tempels. Tienduizend? Tienduizenden zal dichter bij de waarheid liggen.
Pura is het woord voor tempel,
Pelinggih is het woord voor een individuele schrijn, of ‘altaar’, gewijd aan een bepaalde (soms meerdere) Godheid.
Tempels komen op Bali voor in allerlei soorten, maten, vormen en functies, zoals de eenvoudige Plankiran (het kleine muurtempeltje dat je in winkeltjes, restaurantjes, de belangrijkste kamer van woonhuizen etc. aantreft), de Sanggah Kamulan (het uit drie tot vijf schrijnen bestaande eenvoudige familitempel complex dat je op het erf van de meeste huizen aantreft), de Tri Kahyangan (de drie ’standaard’ tempels van elk dorp, te weten de Pura Dalem, Pura Desa en Pura Puseh), de Sad Kahyangan (een samenstlling van belangrijke grote openbare tempels, zoals de Pura Besakih, Pura Pulaki, etc), Pura Segara (aan de kust gelegen tempels), Melanting tempels (tempels van de handelaren en winkeliers), etc. etc.
Ook qua indeling en vormgeving van de tempels en de individuele schrijnen komt je een verscheidenheid aan variatie en aan naamgevingen tegen, hetgeen de materie bij tijd en wijle behoorlijk complex kan maken. Die verschillen en afwijkingen kunnen onder andere ontstaan door geografische locatie en samenstelling (kwantiteit) van de doelgroep. Zo wijken de tempels in Noord Bali qua vormgeving behoorlijk af van die in het zuiden, en de samenstellig qua grootte van een bepaalde familie(clan) bepaalt de grootte en samenstelling van schrijnen van het familietempel-complex op haar beurt.
